خرید کتاب هایکو با تخفیف

تاریخچه و هنر شعر هایکو ژاپنی

کتابشناسی – فهرست کتب

هایکو شکلی از شعر ژاپنی شناخته شده در غرب است. دانش آموزان نوشتن هایکو را به دلیل کوتاه بودن آن دوست دارند. معلمان آن را یک افزونه جالب برای مطالعه شعر می دانند. با برخی اطلاعات اولیه و برخی نکات برای تمرین هدایت شده، مطالعه هایکو می تواند به دانش آموزان نگاهی اجمالی به فرهنگ ژاپنی بدهد.

زمینه

از نظر تاریخی، تنها چند شاعر در ژاپن وجود دارند که در طول قرن ها، به دلیل شعر هایکوی خود مورد احترام قرار گرفته اند. از جمله باشو، بوسون، عیسی و شیکی. از بین این چهار نفر، معروف ترین آنها باشو است. به او اعتبار می دهند که هایکو را به شکلی قابل احترام از شعر تبدیل کرده است. قبل از اینکه باشو شعر هایکو را تصحیح کند، از قالب 17 هجای آن استفاده شده بود، اما نه با سادگی و عمق معنایی که باشو در قالب آورده است.

باشو در سال 1644 در شهر اوئنو متولد شد. پدرش یک سامورایی درجه پایین در خدمت خانواده تودو بود. زمانی که باشو نه ساله بود، همدم تحصیلی وارث خانواده تودو، یوشیتادا شد. این دو دوست بزرگی شدند و هنر شعرهای پیوندی را زیر نظر نویسنده معروف آن زمان، تیتوکو، مطالعه کردند. یوشیتادا در 25 سالگی درگذشت و باشو را غمگین کرد. باشو درخواست کرد تا از خدمت به خانواده تودو آزاد شود، اما درخواست او رد شد، بنابراین او به کیوتو فرار کرد. اعتقاد بر این است که او چندین سال را در معبدی در آنجا گذراند و کلاسیک چینی و ژاپنی را مطالعه کرد.

در سال 1671، باشو به خانه خود در اوئنو بازگشت و گلچینی از آثار بسیاری از نویسندگان، از جمله خودش را به زیارتگاه ارائه داد که آن را ویرایش و نقد کرد. گلچین مورد استقبال قرار گرفت و باشو برای کار احترام قائل شد. اندکی پس از آن، او به ادو (توکیو کنونی) که مرکز دولت توکوگاوا بود، رفت. در آنجا به مشاغل مختلف مشغول شد و در حلقه شاعران نامی برای خود دست و پا کرد. از او دعوت شد تا نزد سوئن، شاعر مشهور معاصر درس بخواند. این تأثیر سوئن بود که به باشو ارزش استفاده فروتنانه و بی تکلف از تصاویر زندگی روزمره را آموخت که به نشانه شعر او تبدیل شد.

خرید کتاب هایکو با تخفیف

در سال 1676، باشو شروع به سرودن شعر برای انتشار کرد. اشعاری که او نوشت در چهار سال بعد در بسیاری از گلچین ها ظاهر شد و خود را با شاگردانی دید که اشعارشان نیز منتشر می شد. با این حال او راضی به این نوع نوشتن نشد و در نهایت به خانه کوچکی در کنار رودخانه نقل مکان کرد. او با زندگی به تنهایی شروع به کناره گیری از دنیای اطراف خود کرد. نشانه هایی از رنج روحی را می توان در اشعار او از این دوره مشاهده کرد.

در این دوران رنج بود که باشو تحت هدایت یک کشیش شروع به مطالعه مراقبه ذن کرد. معروف است که او گفته است که یک پا در جهان دیگر و یکی در این جهان دارد، و ما را به این باور رساند که احتمالاً مراقبه هرگز او را به روشنگری نرسانده است. در سال 1682، خانه باشو در اثر آتش سوزی ویران شد. نوشته‌های او در دو سال بعد، ناراحتی‌های ناشی از او را در تلاش برای یافتن سبک بیان خود نشان می‌دهد.

در تابستان 1684، باشو اولین سفر از پنج سفر معروف خود را در اطراف ژاپن آغاز کرد. این یک زمان پرمخاطره برای سفر بود و اکثر مردم به سادگی به جاده باز نمی رفتند. سوابق سفرهایش به ادبیات کلاسیک تبدیل شده است. آنها با ترکیبی از نثر و شعر به نام هایبون سروده شده اند. نوشتار او سبکی بالغ و دانا به خود گرفت و نشان دهنده مسافت معنوی او بود که طی کرده بود. گلچین‌هایی از آثار او در این دوره منتشر شد، از جمله روزهای بهاری، مجموعه‌ای از اشعار خودش و شاگردانش که حاوی معروف‌ترین هایکوی باشو بود:

فورویکه یا، کاوازو توبیکومو، میزو نو اوتو.



شکستن سکوت

از یک برکه باستانی،

قورباغه ای به آب پرید -

یک طنین عمیق

این شعر نمایانگر سبک پخته باشو است. در ظاهر شرحی از اعمال یک قورباغه است. با این حال، با در نظر گرفتن عمیق تر، آینه ای است که نویسنده را منعکس می کند. باشو می نویسد: “شعر شما زمانی به خودی خود مطرح می شود که شما و ابژه یکی شوید – وقتی به قدری در ابژه فرو رفته اید که چیزی شبیه درخشش پنهان را در آنجا ببینید. طبیعی نیست – اگر ابژه و خودت جدا از هم باشند – شعر تو شعر واقعی نیست، بلکه صرفاً تقلبی ذهنی توست» (باشو، 33).

باشو به سفر و نوشتن ادامه داد، اما در سال 1692 در خانه ای ساکن شد و دو سال و نیم بعدی را در انزوا گذراند. شعرهای این سالها باز هم جدایی او از زندگی را نشان می دهد. در سال 1694، او در آخرین سفر اصلی خود رفت. اشعار این سفر آخر حاکی از پیشگویی است. وضعیت سلامتی باشو ضعیف بود و او شروع به سرودن اشعار بستر مرگ کرد و آنها را به یکی از شاگردانش دیکته کرد. باشو در 12 اکتبر 1694 درگذشت. آثار او جاودانه مانده اند، و امروزه به عنوان آثار یک شاعر چیره دست، «…قطره های کوچک ذات شعر» مورد احترام هستند (سانسوم، 492).

نکاتی برای نوشتن هایکو با دانش آموزان

در ژاپنی، شعر هایکو معمولاً به سه گروه/خط هجا تقسیم می شود، اول و آخر با پنج هجا، دومی با هفت هجا. با این حال، مراقب باشید که با رعایت دقیق تعداد هجاها دچار مشکل نشوید و ماهیت هایکو را از دست ندهید. 17 هجا یک قانون مطلق نیست. بیشتر هجاهای ژاپنی مانند پو تا تو کوتاه هستند. هجاهای انگلیسی می توانند طولانی باشند و فضای زیادی را در یک هایکو اشغال کنند، بنابراین هایکوهای انگلیسی اغلب کمتر از 17 هجا دارند، گاهی اوقات به ده هجا می رسد.

لیست کتاب های هایکو

هایکو تصاویری ساده و خالی از تشبیهات، استعاره ها و صفت ها و قیدهای شیوا ارائه می دهد. هنگام ساخت هایکو، به گروهی از کلمات فکر کنید که مشاهده را به گونه ای ارائه می دهند که برای حواس جذاب باشد. از بینایی، لمس، صدا، بویایی، چشایی یا احساساتی مانند درد یا حرکت استفاده کنید. از یک رویداد یا مشاهده خاص بگویید. به صورت کلی ننویسید به زمان حال بنویسید. سعی کنید احساسات شاعر را در هنگام نوشتن شعر نشان دهید. هنگام توصیف یک رویداد، آن را به عنوان یک تصویر ارائه کنید. به عنوان مثال، موارد زیر هایکو نیستند:

باران را تماشا کردم

قطرات به عنوان پاشیده شدن

به گودال.

همانطور که توسط یک دانش آموز کلاس چهارم نوشته شده است، همان احساس مانند هایکو بیان می شود:

پاشیدن های گرم نرم

پژواک در دایره

در گودال مستقر شوید.

یکی از راه‌های آموزش به دانش‌آموزان برای انجام مشاهدات خاص این است که به بیرون بروید و به یک شی یا رویداد کوچک در طبیعت نگاه کنید. حرکت کریکت را تماشا کنید، یک برگ را توصیف کنید، ابرها را مشاهده کنید. از دانش‌آموزان بخواهید آنچه را که می‌بینند ضبط کنند، سپس آن را در هایکو کار کنند. (اگر مشاهده در فضای باز امکان پذیر نیست، از چاپ آثار هنری، قطعات ژاپنی در صورت امکان استفاده کنید، و همین نوع تمرکز بر جزئیات کوچک و رویدادهای منفرد را انجام دهید.) ژاپنی مجموعه ای از کلمات دارد، kigo، که به فصول خاص اشاره دارد و برای هایکو اساسی هستند. انگلیسی مجموعه ای توافقی ندارد، اما سعی کنید از کلماتی استفاده کنید که به یک فصل اشاره می کنند، یا خواننده را به درک یک فصل سوق می دهد.

با آموزش بخشی از تاریخ هایکو به دانش‌آموزان، این فرم هنری را تأیید می‌کنیم و به آن اهمیت می‌دهیم. از طریق تلاش هایمان برای آموزش مهارت های بیان تصاویر ساده، به دانش آموزان نگاهی اجمالی به سادگی و زیبایی زیبایی شناسی ژاپنی می دهیم.

کتابشناسی – فهرست کتب

باشو جاده باریک به سمت شمال عمیق و سایر طرح های سفر. نیویورک: کتاب های پنگوئن، تجدید چاپ 1966.

بلیت، آر.اچ. هایکو. توکیو: هوکوزیدو، 1962.

سانسوم، جی.بی. ژاپن: تاریخ فرهنگی کوتاه. کالیفرنیا: انتشارات دانشگاه استنفورد، 1952.

پاتریشیا برلسون یک معلم کلاس ابتدایی در جزیره لوپز در ایالت واشنگتن است. او چندین بار به ژاپن سفر کرده است، برنامه درسی می نویسد، و برنامه های ضمن خدمت معلم را تسهیل می کند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.